เยือนโพสเกียโว ดินแดนแห่งท่วงทำนองของหุบเขา

เมื่อขบวนรถไฟเคลื่อนตัวผ่านโค้งสุดท้ายของหุบเขา แสงแดดก็ฉายภาพเมืองโพสเกียโว (Poschiavo) ให้ค่อย ๆ ปรากฏกายราวกับภาพวาด บ้านเรือนสีอ่อนหวานเรียงตัวอย่างเงียบสงบ บนถนนหินกรวดที่ทอดตัวราวกับไม่มีที่สิ้นสุด เมืองขนาดเล็กแห่งนี้ไม่เรียกร้องความสนใจ ทว่าปล่อยให้ความงามค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจของผู้มาเยือน และชั่วขณะนี้เองที่โพสเกียโวหมุนจังหวะชีวิตของเราให้เดินช้าลงอย่างไม่รู้ตัว

หุบเขาวัลโพสเกียโว (Val Poschiavo) เคยเป็นเพียงเส้นทางแคบ ๆ ที่พ่อค้าและนักเดินทางใช้ผ่านไปยังดินแดนทางใต้ ด้วยเชื่อมต่อรัฐทางเหนือของเทือกเขาแอลป์ เข้ากับแคว้นทางใต้ของอิตาลี กงล้อรถม้าและรอยเท้าในอดีตไม่เพียงแต่ทิ้งร่องรอยไว้บนผืนดิน แต่ถักทอเรื่องราวของตนเองขึ้น จนมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ หุบเขาแห่งนี้คือพรมแดนของสวิส-อิตาลี โดยมีโพสเกียโวซึ่งตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์เป็นเมืองหลัก ที่นี่มีประชากรราว 3,500 คน ตั้งอยู่ที่ความสูง 1,014 เมตร และโดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรม

ศตวรรษที่ 19 มีอาคารสิบแห่งที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของสวิตเซอร์แลนด์ เช่น Palazzo de Bassus-Mengotti อาคารหรูที่สะท้อนถึงความมั่งคั่งของชาวโพสเกียโวในอดีต ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ Valposchiavo, Casa Tomé บ้านไร่ชาวนายุคกลางที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 1893 และยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี รวมถึง Collegiata di San Vittore Mauro โบสถ์ประจำเมืองโพสเกียโวที่มีสถาปัตยกรรมแบบโกธิกยุคปลาย และเป็นศูนย์กลางความเชื่อของชุมชนมาช้านาน

หลงเมืองเก่า

โพสเกียโวอาจไม่ใช่หมุดหมายของคนส่วนใหญ่ แต่คืออัญมณีที่ซ่อนตัวอย่างเงียบ ๆ ในหุบเขาอัลไพน์ เมืองแห่งนี้เลือนเส้นแบ่งของสองวัฒนธรรมเข้าหากัน นั่นคือความมีชีวิตชีวาแบบอิตาลีและความสงบและมีระเบียบแบบสวิตเซอร์แลนด์ ใจกลาง จัตุรัสของเมือง (Piazza Comunale) เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอย่าง Collegiata di San Vittore Mauro โบสถ์ประจำชุมชนที่มีหอระฆังทรงโรมาเนสก์เป็นสัญลักษณ์, Fontana Storica น้ำพุหินที่ใช้ตกแต่งจัตุรัสมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 และ Hotel Albrici โรงแรมอายุเกือบสองร้อยปีที่มีโถงสไตล์บารอกตกแต่งอยู่ภายในเคียงข้างด้วยบ้านเรือนเก่าแก่สไตล์อิตาเลียน-สวิส ที่ซึ่งระเบียงเหล็กดัดของอาคารทาบเงาลงบนถนนราวกับลายเส้นที่วาดโดยแสงแดด

เมืองแห่งนี้เงียบสงบจนอาจพูดได้ว่า ไม่มีเสียงใดจะดังไปกว่าเสียงฝีเท้าที่ค่อย ๆ กลืนไปบนพื้นหินกรวด ร้านรวงขนาดเล็กวางตัวตลอดถนน Via da Mezz จำหน่ายสินค้าทำมือทั้งพาร์เมซานจากอิตาลีและซีสท้องถิ่นสวิส แยม น้ำผึ้ง ผลไม้อบแห้ง เส้นพาสต้า ซอสพาสต้าโฮมเมด รวมไปถึงโปสการ์ด โพสเกียโวไม่เพียงพาเราออกห่างจากความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน แต่จะมีสักกี่ที่บนโลกที่คุณสามารถดื่มด่ำอัตลักษณ์ของสองชนชาติได้ในคราวเดียว ผ่านเอสเปรสโซอิตาเลียนเข้ม ๆ เคียงด้วย Engadiner Nusstorte ทาร์ตถั่วสไตล์สวิสสักชิ้นในยามบ่าย หรือหนักท้องขึ้นด้วย Pizzoccheri พาสต้าแป้งบักวีตจากอิตาลีตอนเหนือราดด้วยชีสอัลไพน์และเนยสมุนไพรในยามเย็น และหากค่ำคืนยังเยาว์เกินไป เมืองแห่งนี้ก็มี Bar al Crot บาร์ที่ดัดแปลงมาจากอดีตโรงงานผลิตน้ำแข็งคอยให้บริการ

Bernina Line รางเหล็กที่พาดผ่านอัลไพน์

แม้จะเป็นเมืองเล็ก ๆ แต่ปัจจุบันโพสเกียโวไม่ใช่เพียงทางผ่านเช่นในอดีต ทว่าเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทาง Bernina Line ทางรถไฟข้ามพรมแดนระหว่างสวิตเซอร์แลนด์และอิตาลีที่ขึ้นชื่อว่าสวยที่สุดสายหนึ่งของโลก จนได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก การเดินทางบนเส้นทางนี้ มีให้เลือกทั้ง Bernina Express ขบวนรถไฟท่องเที่ยวสีแดงสดพร้อมตู้พาโนรามากระจกโค้งสูงจรดเพดาน และ RhB Regional ขบวนรถไฟท้องถิ่นที่สามารถเลื่อนเปิดหน้าต่างรับลมบริสุทธิ์ และขึ้นลงระหว่างสถานีได้อย่างอิสระ

รถไฟสาย Bernina Line เริ่มต้นจาก คูร์ (Chur) เมืองเก่าแก่ที่สุดของสวิตเซอร์แลนด์ ก่อนลัดเลาะเข้าสู่แนวเทือกเขาแอลป์ ผ่านสะพานกว่า 196 แห่ง และ อุโมงค์ 55 แห่ง รวมถึง สะพานลันด์วาสเซอร์ (Landwasser Viaduct) สะพานหินโค้งอันเลื่องชื่อ ซึ่งได้รับการยกย่องด้านความเป็นเลิศทางวิศวกรรม ภูมิทัศน์สองข้างทางเปลี่ยนแปลงไปตามแต่ฤดูกาล ไม่ว่าจะเป็นป่าสนสีเขียวเข้มสลับกับทะเลสาบระยับแดดในฤดูร้อน ภูเขาไล่เฉดสีทอง ราวกับลุกไหม้ใต้แสงอาทิตย์ของฤดูใบไม้ร่วง จักรวาลหิมะสีขาวโพลนที่ตัดกับสีแดงของขบวนรถไฟในฤดูหนาว รวมถึงทุ่งโรโดเดนดรอนสีชมพูซึ่งผลิบานเป็นสัญญาณแห่งการตื่นเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน

จุดแวะพักยอดนิยมบนเส้นทางมีหลายแห่ง อาทิ ฟิลิซูร์ (Filisur) จุดชมวิวมุมสูงที่เห็นสะพานลันด์วาสเซอร์ได้ชัดเจนที่สุด, เซนต์มอริตซ์ (St. Moritz) เมืองรีสอร์ตชื่อดังริมทะเลสาบท่ามกลางเทือกเขาแอลป์, อัลป์ กรึม (Alp Grüm) ระเบียงชมวิวที่มองเห็นธารน้ำแข็ง พาลู เกลเซอร์ (Palü Glacier) ได้อย่างเต็มตา ก่อนที่รถไฟจะค่อย ๆ ลดระดับความสูงผ่านเมืองโพสเกียโว และมุ่งสู่ปลายทางที่ตีราโน (Tirano) ประเทศอิตาลี

ตลอดระยะเวลา 4 ชั่วโมงครึ่ง บนเส้นทางยาว 144 กิโลเมตร รถไฟขบวนนี้ ไม่เพียงพาผู้คนเคลื่อนผ่านโลกที่ค่อย ๆ คลี่ตัวอยู่เบื้องหน้า หากยังทำให้เราหลงลืมการเคลื่อนของเวลาไปชั่วขณะ จุดสิ้นสุดการเดินทางที่แท้จริง จึงไม่ใช่ชานชาลาสุดท้าย หากคือการตระหนักว่า ธรรมชาติมหัศจรรย์เพียงใด ที่รังสรรค์ความงดงามได้เช่นนี้

ออกไปสัมผัสความงามแห่งขุนเขา เดินทางเยือนสวิตเซอร์แลนด์กับการบินไทย